Në një analizë të thellë mbi protestat e fundit, Ben Blushi shtron pyetjen se nga buron ky brez i ri protestuesish që nuk shfaq frikë ndaj shtetit dhe synon të shkatërrojë infrastrukturën publike. Sipas tij, ky fenomen nuk ka ekzistuar në vitet 1990, 2000, 2010 apo 2020, por është krijuar gjatë 30 viteve të fundit si pasojë e degradimit të arsimit dhe eksperimenteve të dëmshme me shkollat.
Blushi shprehet se sistemi arsimor, në vend që të edukojë qytetarë, u ka mbjellë nxënësve urrejtje ndaj shtetit, duke i kthyer elementët e përditshëm urbanë në simbole të armikut. Ai sjell në vëmendje protestat e studentëve të vitit 1990, të cilët, megjithëse kërkonin rrëzimin e regjimit komunist, nuk prekën asnjë pronë publike, pasi shkolla e asaj kohe u kishte dhënë një kuptim tjetër të shtetit.
Sipas autorit, mjerimi i përditshëm, konkurrenca e padrejtë, servilizmi dhe korrupsioni janë shndërruar në lëndët kryesore që mësuesit përcjellin te të rinjtë, ndërsa rrjetet sociale shërbejnë si poligon për ushtrimin e kësaj urrejtjeje. Ai përfundon se të rinjtë po i kthejnë mbrapsht qeverive koston e shkatërrimit të shkollave të tyre, ndaj dhe protestat do të vijojnë derisa të adresohet ky dëm i thellë social.
